Małgorzata Giermaz

Absolwentka historii sztuki, Ochrony Dóbr Kultury i Środowiska, zafascynowana sztuką pod każdą postacią, co zaowocowało nawiązaniem współpracy z wieloma magazynami. Interesuje się także psychologią sztuki, odzyskiwaniem zagrabionych arcydzieł i falszerstwami.

William Turner. Koneser światła

Garnitur, koniecznie biała koszula. W takim stroju pokazuje się publicznie na wernisażach, na których jego prace są rozchwytywane. Każdy chce chwilę z nim porozmawiać, uścisnąć

Bruno Schulz. Twórca erotycznych rysunków

Starannie zaczesane włosy i nienaganny ubiór. W takim stroju pozuje do zdjęć na schodach kamienicy w Drohobyczu. Mieszkańcy ukraińskiej wsi wyglądają na zdziwionych; rzadko widują

Roy Lichtenstein. Książę pop-artu

  Na wernisażach nie sposób pomylić go z innymi artystami. Gładko przylizane włosy, marynarka i nieodłączny golf, jeden z charakterystycznych znaków rozpoznawczych. Malarza, który stał

Marcel Duchamp. Bóg ready – mades

Sztruksy, ciemny sweter i biała koszula. W tym stroju Marcel Duchamp przyjmuje gości. W salonie, w którym znajduje się niebieski fotel – ukochany mebel artysty

Elaine de Kooning. Ikona portretu

Lubi pozować z papierosem. Nie przeszkadza jej ani gryzący w oczy dym, ani fakt, że w przyszłości dostanie raka płuc. Papieros jest ważny, niemal tak

Igor Mitoraj. „Antyczny” rzeźbiarz

Uwielbia fotografować się na tle swoich rzeźb. A tych tworzy wiele. Pytany o place, na których stawia mlecznobiałe bloki marmuru i lśniące brązy, wymienia jednym

Christopher Wool. Geniusz postkonceptualizmu

Uwielbia, proste, minimalistyczne prace. Nawet gdy zgadza się na pozowanie wśród swoich dzieł, zakłada nieśmiertelną białą koszulę. Prowokator? Geniusz czy artysta powielający prace innych? Zamiast

Guy Billout. Francuski David Hockney

Gdy pracuje, zakłada wygodne, niekrępujące ruchów ubrania. Wydaje się całkowicie pochłonięty rysunkami jakie tworzy. Dopiero gdy kończy, rozluźnia się. Uśmiecha na myśl o miastach jakie

Giorgio de Chirico. Malarz metafizyczny

Do obrazów zawsze pozuje w białej koszuli. Kocha otaczać się swoimi metafizycznymi, surrealistycznymi obrazami. Nagabywany przez dziennikarzy o to czym jest sztuka, kwituje: „Nie trzeba

Nikifor. Niezrozumiany malarz

Wygląda na starszego niż jest w rzeczywistość. Kapelusz, stare, wyciągnięte ze śmieci swetry i okulary w rogowej oprawie. Godzinami przesiaduje w cerkwi, gdzie podziwia ikony.

Han van Meegeren. Życie przed Vermeerem

Wysoki i szczupły nie przypomina fałszerza. Zamknięty w sobie outsider, doskonale posługujący się pędzlem i farbami, w ostatnich miesiącach II wojny, przyznaje się do skopiowania

Roman Cieślewicz. Jedyny taki grafik

Kocha proste, czytelne i syntetyczne symbole. Długie godziny spędza na tworzeniu unikatowych prac, z których większość zostanie zaprezentowana szerszej publiczności. Roman Cieślewicz, jeden z najsłynniejszych

Edward Hopper. Artysta samotności 

Do zdjęć zwykle pozuje w trzyczęściowym, eleganckim garniturze. Ma zamyślony, lekko melancholijny wyraz twarzy. Nagabywany przez dziennikarzy, o to jak tworzy, wzrusza ramionami i mówi: Cóż, mam bardzo

Lee Krasner. Artystka przed Pollockiem

Niemal całe życie zajmuje jej wypominanie prasie, że jest samodzielną malarką, a nie dodatkiem do sławnego męża. Pani Pollock, jak tytułują ją niektórzy, niejednokrotnie wyznaje:

Alceo Dossena. Artysta czy fałszerz?

Tytan pracy. Dużo czasu spędza w pracowni, gdzie z chropowatych bloków marmuru wyłaniają się kolejne rzeźby do złudzenia przypominające dzieła Donatella i Giovanniego Pisano. Gdy