9 spektakli, które warto obejrzeć w sieci podczas pandemii

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Mała podróż po przedstawieniach teatralnych dostępnych w Internecie

Z powodu COVID-19 oraz okresu wakacyjnego, teatry zostały zamknięte dla widzów. Jednakże, dzięki istniejącemu od dawna Teatrowi Telewizji oraz nieustępliwej chęci tworzenia przez artystów, teatr zmienił swój tradycyjny sposób pracy, by dotrzeć do szerokiego grona wielbicieli.

Widzowie zyskali dostęp do wielu wartościowych spektakli poprzez platformę Ninateka, jak również nagraniom dostępnym na Youtube, czy innego rodzaju VOD. Ninateka jest platformą internetową, na której udostępniane są zasoby Narodowego Instytutu Audiowizualnego. Można tam znaleźć nie tylko filmy, koncerty, czy słuchowiska, ale także liczne spektakle cenionych, polskich reżyserów. Zapraszam do mojej subiektywnej listy, 9 najciekawszych propozycji dostępnych w sieci.

 

Umarła klasa | Tadeusz Kantor

Na pierwszym miejscu znalazł się kultowy spektakl wybitnego polskiego twórcy Teatru Śmierci, Tadeusza Kantora. Jest to jedno z dzieł, które zreformowało teatr XX wieku. Kantor przedstawia w nim swoją refleksję na temat umierania i szuka jego genezy w okresie dzieciństwa. Na scenie pojawiają się charakterystyczne dla artysty manekiny-trupy, które symbolizują ofiary XX-wiecznych wojen. Klasa staje się metaforyczną przestrzenią, oznaczającą pustkę i śmierć. Kantor inspirował się Gombrowiczem, Schulzem, a zwłaszcza opowiadaniem Traktat o manekinach ze Sklepów cynamonowych oraz dramatami Witkacego. Spektakl zyskał sławę na całym świecie, gdzie był grany dwa i pół tysiąca razy.

 

Wesele | Lidia Zamkow

Na drugim miejscu znajduje się przedstawienie wybitnej aktorki, reżyserki i pedagog Lidii Zamkow, która spod swoich skrzydeł wypuściła m.in. Jerzego Jarockiego. Interpretacja sceniczna „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego z 1964, osadzona jest w ówczesnych realiach historycznych. Reżyserka nie jest wierna didaskaliom, szuka własnej formy, by opowiedzieć historię poety Lucjana Rydla i Jadwigi Mikołajczykówny. W spektaklu w rolę Chochoła wciela się Isia, która jest jeszcze dzieckiem. Zamakow demaskuje zachwyt nad chłopami przez miastową społeczność krakowską. W inscenizacji reżyserki możemy obejrzeć wybitną osadę aktorską, w tym Stanisławę Celińską, Mariusza Dmochowskiego, Franciszka Pieczkę i Leszka Herdegena. ”Wesele” pozostaje więc jednym z najbardziej aktualnych dzieł literackich XX wieku.

 

42007: Macbeth | Grzegorz Jarzyna

Na trzecim miejscu umieszczona została inscenizacja dramatu Shakespeare’a „Macbeth”, w wykonaniu Grzegorza Jarzyny. Akcja przeniesiona zostaje do współczesności, a konkretniej – do bazy wojskowej w Iraku. Tytułowy bohater dopuszcza się fali brutalnych morderstw, których tragiczne konsekwencje stają się nieodwołalne. Sposób rejestracji spektaklu za pomocą kamery dodaje narracji napięcia. Teatr miesza się z filmem. Jarzyna dodaje nowe dialogi i sceny, które jeszcze dokładniej prezentują proces pogłębiania się stanu psychozy Macbetha i pokazują jego szalony świat. Spektakl został zarejestrowany w hali dawnych zakładów Waryńskiego na warszawskiej Woli.

 

4 (A)pollonia | Krzysztof Warlikowski

Apollonia Krzysztofa Warlikowskiego to jeden z trudniejszych i bardzo kompleksowych spektakli. Reżyser zaprasza nas, by przyjrzeć się relacjom rodzinnym i sensowi ofiarnictwa. Używa tekstów antycznych, które z łatwością można przenieść na współczesne realia. Warlikowski porusza również temat wojny i eksterminacji Żydów oraz związanych z nimi traumami. Reżyser stawia wiele niewygodnych pytań – o prawo do decydowania o cudzym życiu. Pokazuje historię rodu dotkniętego tragicznymi przeżyciami, nad którym wciąż wisi fatum.

 

Wymazywanie | Krystian Lupa

Wieloczęściowy spektakl „Wymazywanie” Krystiana Lupy jest adaptacją powieści austriackiego autora Thomasa Bernharda.  Sytuacja wyjściowa przedstawia pisarza w trakcie pisania dzieła o kłamstwie życiowym zarówno swojego życia, jak i całego świata.  Bohater szybko zostaje postawiony przed dużą odpowiedzialnością, jaką jest objęcie opieki nad domem rodzinnym. Lupa razem z aktorami bliski jest transgresji narracji teatru, poprzez wykorzystanie nagiego głosu ludzkiego, pozbawionego upiększeń, czy maniery. Spektakl „Wymazywanie” jest procesem zmierzania się z trudną i niewygodną przeszłością.

 

1. | Jan Klata

Spektakl Jana Klaty na podstawie dzieła Shakespeare’a porusza na nowo wydarzenia związane z protestami w hali 42 A, gdzie pracowała Anna Walentynowicz, znana działaczka „Solidarności”. Klata przypomina o niezasłużonej krzywdzie i potrzebie uporządkowania spraw w samej „Solidarności”, która, w ujęciu symbolicznym, staje się tym samym, czym Dania dla Hamleta. Postać tytułowego H. jest czasami histeryczna i porywcza, swój bunt wymierza nieprawości, ale ostatecznie staje się wobec niej bezsilna. Spektakl ma wyraźny, społeczny przekaz. Został doceniony przez krytyków i zaważył o twórczości artystycznej Klaty.

 

Kosmos | Jerzy Jarocki

Spektakl Jerzego Jarockiego pod tytułem „Kosmos” jest sceniczną interpretacją powieści Witolda Gombrowicza o tym samym tytule. Widz zmierza się z niecodzienną, zdeformowaną narracją słowną. Dialogi uplecione są bowiem z gier językowych. Głównymi bohaterami są dwaj młodzieńcy, którzy wybierają się na odpoczynek do Zakopanego. Rzeczywistość, która ich otacza jest dziwaczna. Na swojej drodze spotykają tajemnicze ślady, które próbują odczytać i zrozumieć. Wybitny reżyser umiejętnie kieruje aktorami, co w efekcie tworzy niecodzienny świat niejasności.

 

 

Kwartet dla czterech aktorów  | Teatr Stu – Kraków

Kwartet dla czterech aktorów to dowód wyśmienitego warsztatu aktorskiego. Andrzej Frycz, dwóch braci Grabowskich – Mikołaj i Andrzej oraz Jan Peszek tworzą zespół niezwykle zgrany. Skacząc i śpiewając, opowiadają historię, w zabawny sposób hipnotyzując widza swoimi sztuczkami i dialogami. Spektakl został wyreżyserowany przez Mikołaja Grabowskiego. Jest to opowieść o spotkaniu czterech mężczyzn. Trzech z nich to intelektualiści, natomiast ostatni mężczyzna woli porozmawiać o kobietach, czy samochodach, niż oddawać się wzniosłym refleksjom. ”Kwartet dla czterech aktorów” można go obejrzeć na youtube, z pewnością dostarczy wiele wesołych momentów.

 

Rewizor | Jerzy Stuhr

Ostatni spektakl to dzieło w reżyserii cenionego aktora i reżysera Jerzego Stuhra. Jest to inscenizacja komedii Nikołaja Gogola. Akcja rozgrywa się w pewnym prowincjonalnym miasteczku w Rosji, gdzie dochodzi wieść o przyjeździe rewizora. Intryga tworzy się wokół postaci tytułowego bohatera, a całe miasteczko staje na szpilkach, by mu się przypodobać. Spektakl pokazuje mechanizmy działania wobec władzy państwowej w XIX-wiecznej Rosji, które rzutują na mentalność obywateli, w konsekwencji prowadząc do absurdalnych wydarzeń. Znakomita gra aktorska i ogromne poczucie humoru. Potrafi wprowadzić w dobry nastrój.

 

Jak widać, wybór spektakli w internecie nie jest mały. Artyści starają się dotrzeć do jak największej publiczności, tworząc rozmaite inicjatywy. Już na początku kwarantanny można było zobaczyć przedstawienia udostępniane na Facebooku w postaci transmisji na żywo. Inicjatywa wychodziła od poszczególnych teatrów. Dzielili się swoimi nagraniami, jak i premierami. Wszystkich zachęcam do obejrzenia powyżej wymienionych spektakli, jak i śledzenia na bieżąco wydarzeń kulturalnych udostępnianych w sieci. Zapewni to nasze bezpieczeństwo, ale także pozwoli na doświadczenie bardziej kompleksowej rozrywki i oczywiście na pewno ujrzymy wirtualną radość na twarzach artystów.

 

autor: Liza Pieterga

Reklama

Jestem chamką!

Jestem chamką. To nie zostało powiedziane wprost, ale zarysowane grubym